آه ای خداوند! جهت رعایت اصل تنوع هم که شده، این عذاب را از من بردار و برای مجازات و گناهانم عذاب دیگری نازل کن. آمین! پ.ن: + نوشته شده در xa0کمی بعد از نیمه شبxa0xa0 به خطــ ِxa0دانای ِ کل xa0 |xa0

[unable to retrieve full-text content]می خواستم صدایش کنم...دهانم نبود... پ.ن:

[unable to retrieve full-text content]- نمی خوای حالمو بپرسی؟ - نه ! پ.ن:

خوابیدن ساعت دوازده یک اتفاق خوب است که بیدار شدن ساعت سه خرابش می کند... پ.ن: + نوشته شده در xa0کمی بعد از نیمه شبxa0xa0 به خطــ ِxa0دانای ِ کل xa0 |xa0

[unable to retrieve full-text content]ما کلمات مرده ی یک زبان بیگانه بودیم... پ.ن:

[unable to retrieve full-text content]- کی از یه عکاس عکس میگیره؟ - یه عکاس دیگه! پ.ن:

-اگه اینا همش یه بازی کثیف باشه چی؟ به این لعنتیا نمیشه اعتماد کرد - آره..اما الان موقع ریسک کردن نیست. پ.ن: + نوشته شده در xa0کمی بعد از نیمه شبxa0xa0 به خطــ ِxa0دانای ِ کل xa0 |xa0

همینکه به وقت اندوه، آدمی مجبور به شنیدن آهنگ های تتلو نیست بسیار بسیار جای تبریک دارد. پ.ن: + نوشته شده در xa0کمی بعد از نیمه شبxa0xa0 به خطــ ِxa0دانای ِ کل xa0 |xa0

[unable to retrieve full-text content]- رمزتون؟ - 13.72 - واقعا؟! اصلا بهتون نمیادها! پ.ن:

از صدای خواننده اش خوشم نمی آید ولی شعرش را دوست دارم..اسم شاعرش را که دیدم اندوهم دوچندان شد...از صبح مدامم شده همین یک آهنگ... پ.ن: + نوشته شده در xa0کمی بعد از نیمه شبxa0xa0 به خطــ ِxa0دانای ِ کل xa0 |xa0

- خوبی؟ - خوب میشم ! پ.ن :xa0

آدمی کجا برود که نمیرد ؟! پ.ن :

صبح دیدمش..عصر هم دیدمش..یک وقت هایی خود رابطه است که به طور مضحک و ابلهانه ای سعی در ادامه دادن خودش دارد... پ.ن :xa0

اندوه می خوردم ... پ.ن :xa0

من از تو برنگشت ..من همان شب که از پله ها پایین می رفت ...مرد ... پ.ن :

کتاب را تمام کردم ..بغض توی گلویم هیچ ربطی به داستانش نداشت اما از اول تا آخرش بود ...کتاب دیگری برداشتم بعد حس کردم برای دوباره خواندن خیلی خسته ام ...اول کتاب دومی یک شعر از ژول میشله نوشته بود که آخرش این بود : خدایان همچون مردانند ؛xa0 بر سینه ی زنی زاده می شوند و می میرند ... پ.ن :

و شبها و روزها به کارهایی می اندیشند که نخواهند توانست انجامش را ...و اینچنین در اندوه خویش جاودانند... پ.ن :xa0

- من گاهی وسطxa0ِ حرف زدن های تو می میرم.. پ.ن : بمیر ای دل که مرگت زندگانی ست..." فریدون مشیری"

تو .. مردی بودی که هزار سال قبل به آتش خیره بود و فکر میکرد به زنی... که هزار سال بعد به تاریکی خیره می شود و فکر می کند به مردی ...که هزارسال قبل به آتش خیره بود و فکر می کرد به زنی ...که هزار سال بعد به تاریکی خیره می شود و فکر میکند به مردی ... پ.ن : و صدایی در تنهایی می گریست..."سهراب"

حسش میکردم ..نشسته بود پشت سرم و ناخنش را میکشید به پایه های تخت ... پ.ن : بر او ببخشایید/ بر او که از درون متلاشیست ..."فروغ"